Dag 1: Dinsdag 23/06/2026
Beste Kwasis,
Vandaag onze eerste rit gereden naar het Eifelgebied in Duitsland. We zijn vertrokken rond 9.30 u.
voor een 4- daagse met 8 Motards, Ghislain A., Roger B. & Annick S., Mark D., Marc P., Mario K., Luc
R., Rudi Vdk. en Ruddy C. Bij vertrek stond de temperatuurmeter al op 23°, licht bewolkt.
We zijn langs binnenwegen naar onze bestemming, ca. 240 km, gereden. Via Hannuit, net voorbij
Hoei, hebben we een eerste stop gehouden. Door Seraing, Beaufays zijn we tot in Banneux gereden
waar we onze 2 de stop gehouden hebben. De batterij van de KTM-motor van Marc P, de vriend van
Mario K, was vanmorgen bij vertrek defect. Mario kon niet meer op tijd zijn aan het vertrek maar
heeft ons in Banneux vervoegd. In de Belgische Ardennen is Banneux uitgegroeid tot een
internationaal Maria-bedevaartsoord. Dit gebeurde nadat de 11-jarige Mariette Beco verklaarde dat
de Heilige Maagd Maria tussen 15 januari en 2 maart 1933 acht keer aan haar was verschenen. Maria
noemde zichzelf hierbij de "Maagd van de Armen". Het is al warm, we hadden gehoopt op mooi weer
maar niet op 33°. De meesten onder ons hebben een doorwaaipak aangetrokken, dat helpt al geeft
de motor ook nog eens extra warmte. We zijn door een mooie streek gereden, hebben genoten, via
Rheux naar Malmedy. Malmedy is een rustige, charmante stad in de Belgische Ardennen met een
rijke geschiedenis. Wandel je door het historische centrum, bewonder de mooie kathedraal en strijk
neer op een van de gezellige terrasjes. Hier en daar zie je nog enkele musea en monumenten die
herdenken aan het Ardennenoffensief. Bütgenbach is de volgende in de rij, de eerste vermelding
van Bütgenbach dateert reeds van de Karolingers in de 9de eeuw als een voorpost van het Büllinger
Hof. Van 1200-1214 was het gebied eigendom van de graven van Luxemburg en vervolgens door een
huwelijk eigendom van het hertogdom Limburg. In 1237 werd de burcht gebouwd op een rots boven
het dal van de Warche, later werd het gebied toegedeeld aan België. Büllingen komt in zicht, we
volgden de N632 tot voorbij Losheim, zeer mooie wegen met dennenbossen zo ver je kan kijken.
Ondertussen hebben we melding gekregen dat Marc P, onderweg is en rechtstreeks naar het hotel
zal rijden. We reden de grens over op het 3-landen-punt ter hoogte van Prüm. Het gebied noemt
Noordrijn-Westfalen. Noordrijn-Westfalen is de dichtstbevolkte Duitse deelstaat die direct over de
grens ligt. De regio is vooral bekend als het machtige industriële hart van Europa en als veelzijdige
vakantiebestemming met natuur zoals het Sauerland en de Eifel. Zo, als keuze van onze reis zitten we
goed, de Eifel is onze thuis voor de volgende dagen. We reden langs Schönecken, Hersdorf,
Mürlenbach en Meisburg naar Mandersheim. Wat een prachtig stukje natuur zijn we hier
tegengekomen: bochtige wegen, bossen, bergjes op en neer, dat was genieten geblazen. We zijn
aangekomen in ons Hotel “Am Vulkanberg” rond 16.30 u. toen was het 35°. Een mooie dag, een
mooie rit zit erop, de teller staat op 235 km. Bij onze aankomst maken we kennis met de vriend van
Mario, Marc , die net voor ons was aangekomen. Marc is een zeer aangename rustige man, past
perfect in onze groep en heeft een goeie babbel. Het inchecken is vlot verlopen. Het zijn Hollanders
die het hotel uitbaten en dat merken we direct, no nonsens, doe alsof je thuis bent, simpel maar
goed. Het ontbijt en het avondeten is in de prijs begrepen, dus we moeten niet op zoek naar
restaurantjes. Wat op het menu staat weet je pas als je het bord ziet verschijnen. Voorgerechtje,
hoofdgerecht en nagerecht zijn op zijn Hollands, maar lekker. Nadat we ons wat hadden verfrist
konden we op het grote terras genieten van een frisse drank tot het avondeten werd opgediend. De
eerste avond was er in de tuin BBQ met groenten, niets op aan te merken. De drank kon je zelf uit de
ijskast nemen en op een lijst invullen, afrekenen op de ochtend van de laatste dag, dus prima.
Dag2: Woensdag 24/06/2026
We hadden allemaal een vrij goede nacht achter de rug, het was wel warm want er was geen airco in
het hotel maar je kon gemakkelijk met open venster slapen. Het was zeer rustig in en rond het hotel.
Voor de vroege vogels was er al koffie voorzien vanaf 7.00 u, buiten op het terras.
Het ontbijt: alles wat je ‘s morgens nodig hebt staat op het ontbijtbuffet. Het zonnetje is al van de
partij. Luc R. rijdt de geplande rit, “Bad Bertrich Piesport” van vandaag. Deze is in een grote cirkel
rond Wittlich. Wittlich is een grote stad van ruim 18.000 inwoners in het zuidelijk deel van de Eifel.
De stad ligt aan de Lieser in een zijdal van de Moezel. Tot de bezienswaardigheden van Wittlich
behoren het oude stadhuis aan de markt waar een galerie voor moderne kunst is gehuisvest. Verder
is er de voormalige synagoge waarin nu een museum over het Joodse leven in Wittlich is gevestigd.
Het “Türmchen” ofwel “torentje” is een deel van de oude stadspoort. De barokke Sint Marcuskerk en
de neogotische Christuskerk zijn ook een bezoek waard. De overweldigende mooie natuur van de
Eifel doet zich ook in het gebied van Wittlich gelden. De omgeving is dan ook bij uitstek geschikt voor
het maken van lange wandel-, fietstochten en motorrijden. Wittlich, die ook wijnstad is, biedt
bovendien voldoende gelegenheden tot overnachten in een ruime keuze uit hotels, pensions en
vakantiewoningen. Hiermee wordt Wittlich een uitstekende uitvalsbasis voor een Eifelvakantie,
misschien onthouden voor de toekomst. Een tip van Luc R.: midden onze rit van vandaag ligt het
Zylinderhaus & Oldtimer Museum van Bernkastel-Kues. Het museum is bekend als een nostalgisch
avonturenmuseum dat zich richt op 90 jaar Duitse auto- en motorgeschiedenis. Op het terras kan je
genieten met een drankje, een bezoek aan het museum, inkom kost 15€. We hebben helaas geen
museum gezien want we waren nog geen half uur onderweg was er al de eerste Baustelle
wegenwerken. Op zijn Duits alles afgezet en geen omleiding aangegeven. Er was dan ook niet veel
keuze, het was omkeren of links af draaien. Je weet dat eens je de geplande route op je navigatie
verlaat er geen zekerheid is dat je weer op je route zal uitkomen. Dat was hier ook het geval. In de
buurt van Lutzerath verlaten we de route. Via Buchel komen we in “landkreis Cochem” waar we onze
middagpauze hebben gehouden. Cochem is een schilderachtig en beroemd stadje in het Zuid-Oosten
van de Eifel. Het staat vooral bekend om de charmante binnenstad met middeleeuwse elementen,
de Rijksburcht en de wijngaarden die de heuvels rondom de stad bedekken. Cochem is ook zeer
bekend om zijn lekkere wijnen. De fruitige Rieslingdruif die groeit op de wereldberoemde steile
leisteenhellingen is de troef van vele wijnboeren. Elk jaar zijn er wijnfeesten die meestal van einde
augustus tot midden september plaats vinden. Op het grootste wijnfeest van het jaar met optochten,
livebands en een spectaculair vuurwerk kan je rechtstreeks genieten van producten van de boeren
uit de omgeving. Als we even kritisch mogen zijn, motoren worden meer en meer als storend voor
het toerisme aanzien, zeker in Cochem waren we niet overal welkom.
Rond 13.30u. hebben we net buiten Cochem een plaats gevonden om wat te eten. Er waren weinig
restaurants open en die open waren, daar was geen plaats meer vrij voor 9 motards. Ondertussen
was de temperatuur opgelopen tot 38°. We hebben samen besloten om onze rit in te korten. We zijn
na de middagpauze via Lutzeath, Pünderich en een stukje A1, ca 45 km, weer naar Manderscheid
gereden. In het dorpje Manderscheid hebben we halt gehouden aan een aangenaam terras onder de
bomen, en veel, heel veel frisdrank gedronken. Rond 16.30 u. zijn we aangekomen in het hotel, op de
teller stonden slechts 131 km, maar de hitte zorgde voor vermoeidheid. Alles uitrekken want we
waren van boven tot beneden doorweekt van het zweet. Een lekkere douche genomen. Dat bracht
even wat verfrissing maar al snel begonnen we weer te zweten. Nog wat nakaarten en verhalen
vertellen, al dan niet wat aangedikt, we houden het plezant. Met een fris drankje op het terras vloog
de tijd weer snel voorbij. We hebben dan zitten gokken “wat schaft de pot vandaag”. Van de geur die
we via de keukenvenster konden oppikken werden we niet veel wijzer. Al snel was het 19.00 u. en
kon iedereen aan tafel. We waren niet alleen, een grote bende Hollandse motards waren er ook, en
die zorgden voor voldoende decibels. Dan kwam het voorgerecht, een carpaccio soep (koude soep),
daarna een soort van nasi goreng met kip en om af te sluiten een lekker dessertje. Het totaal plaatje
paste, het was lekker en meer dan voldoende. Na het avondeten werd er nog wat nagekaart over
alles en nog wat. Onze Engelse vriend Mark had problemen omdat hij zijn laadsysteem voor zijn GSM
was vergeten. Op internet wat gezocht naar een verdeler in de buurt er die was er maar wel in
Wittlich, zo’n 30km rijden. Marc besloot om de volgende dag na het ontbijt langs te rijden en later
weer bij de groep aan te sluiten. Moe maar tevreden en voldaan gaan we slapen.
Dag3: Donderdag 25/06/2026
Nieuwe dag met een nieuwe rit, we starten ons ontbijt om 8.30 u. en genieten van het mooie
uitzicht. Vanuit de ontbijtruimte kunnen we naar het dal kijken. Het hotel is wat hoger gelegen.
Hoofdthema van de ochtend, hoe kan het anders: het warme weer, er wordt een 39° voorspeld.
Ghislain heeft trek in een spiegeleitje en vraagt de eigenaar van het hotel of het mogelijk is ééntje te
maken: “NEEN GAAN WE NIET DOEN” zei de man, typisch voor het hotel, wat er is , wat er staat
daarmee moet je het doen. Vandaag staat “Rondje Eifel - Moezel – Hunsruck” op het programma.
Rond 9.45 u zijn we vertrokken, we genieten met volle teugen van de mooie omgeving. Luc heeft
weer de lead genomen. Langs de kronkelende wegen zien we op de hellingen meerdere kastelen,
burchten staan, elk met hun eigen verhaal. In het stadje Daun in de Vulkaaneifel vind je één
belangrijk historisch kasteel: de Dauner Burg (ook wel bekend als Burg Daun). Wat verderop vind je
“Burcht Thurant” een middeleeuws kasteel bij de rivier de Moezel en wijngaarden, met
accommodaties en wijnproeverijen. We volgen onze route en komen rond de middag weer in de
buurt van Cochem terecht dat in tegenstelling tot gisteren nu wel op onze route ligt. Vanop een
gezellig terras voorzien van vocht- of dampsproeiers kunnen we genieten van een prachtig uitzicht,
de “Rijksburcht” en de “Skagerrakbrug” de belangrijkste brug over de Moezel in het centrum van
Cochem, deze 330 meter lange wegbrug werd gebouwd in de jaren '20 en verbindt de historische
binnenstad met de wijk rond Cochem. Als je wat meer van dat moois wil gaan bekijken is een
rondvaart op de Moesel met een toeristenschip in Cochem de perfecte manier om de prachtige
Moezelvallei te verkennen. Verschillende rederijen bieden diverse afvaarten aan.
Ondertussen hebben we ons eten op tafel, eenvoudige snacks: een kleine spaghetti voor sommigen
een burger voor anderen. De temperatuur is ondertussen gestegen, we zijn nu op het warmste
moment van de dag en noteren 41°. Rudi Vdk. zijn nieuwe machine geeft geen graden meer aan, er
verschijnt gewoon “high” op zijn scherm. Al zwetend en puffend starten we onze motor. Mijn Garmin
wil niet meer starten, zwart scherm, gelukkig rijdt Luc voorop. Net als gisteren rijden we de geplande
route niet volledig uit. We nemen een shortcut en rijden weer richting Manderscheid waar we op het
terras net als gisteren nog een tussenstop houden. Het is ondertussen 17.00 u. als we in het hotel
aankomen, op de teller staat 173 km. Onder de middagspauze hadden we het over de warmte, is
douchen met koud of warm water aan te raden? Annick, de vriendin van Roger, beweert dat je zo
warm mogelijk moet douchen. Ik heb dat dan ook uitgeprobeerd en ja, dat helpt. Rond 19.00 u.
schuiven we weer aan tafel. Als voorgerecht hebben we kippencocktail, als hoofgerecht spareribs
met frietjes en groenten. Ons nagerecht was een lekkere ijscreme van 3 vruchten met een sausje, te
vergelijken met die ijscremeblok met drie kleuren van tijdens onze kinderjaren.
Na het eten, nog wat nakaartend, beseffen we dat het er bijna op zit, morgen rijden weer naar huis.
Dag4: Vrijdag 26/06/2026
Ik ben al vroeg wakker, kuis alle schermen van de motoren en merk dat de BMW GS van Luc een
kleine lekkage heeft, er drupt remvloeistof op zijn voorste spatbord. Na wat onderzoek en het
oppoetsen van de gelekte olie zien we geen grond om ongerust te zijn. Luc zal zoveel mogelijk zijn
achterrem gebruiken. Nog een ontbijtje, vandaag om 8.00 u. afgesproken, afrekenen en we kunnen
vertrekken. De route voor vandaag is de route van dinsdag maar omgekeerd, om 9.15 u. zijn we
vertrokken. Sommige van de motoren hebben een kleinere benzinetank, in de buurt van Prüm
tanken we en rijden richting Malmedy. Net voor de grensovergang “Dreiländereck” 3-landen-punt
maken we een pauze. Roger zijn sigaretjes zijn hem heilig. Tijdens deze pauze gaat het gesprek al snel
over “hoe rijden we naar huis”? De warmte en de bijhorende hoge temperatuur, ondertussen al
opgelopen tot 34° en het is nog geen 11.00 u. spelen een rol in de beslissing. We rijden tot Malmedy,
houden pauze op het marktplein en gaan wat eten en drinken in “L'Endroit”. Aangekomen in
Malmedy rond
11.25 u. zien we dat het ganse marktplein vol kermisattracties staat. Weinig of geen plaats om te
parkeren. We zetten onze motoren schuin tussen de kermiskramen, dat lukt nog net. We eten een
snack en drinken iets fris. Rond 12.25 u. zijn we klaar en besluiten we via de E42 en E40 naar huis te
rijden. Mario, Marc P. en Mark D. blijven wat langer in de buurt. De rest van de groep rijdt richting
luik. In Luik verlaten Roger en Annick de groep richting Hasselt. In Crisnée verlaat ook Ghislain de rest
van de groep. Rond 13.50 u. was ik thuis en stond er 176 km op de teller. Wat een fijne en prachtige
4-daagse: tof gezelschap, nieuwe mensen leren kennen, aangename gesprekken, gelachen, goed
gegeten en met volle teugen genoten van het rijden. Wat zijn daar mooie en goed onderhouden
wegen in die regio.
Tot een volgende T-rit of meerdaagse, Ruddy
