Met 11 motoren vertrokken op driedaagse naar GHD Luxenbourg. We rijden binnendoor tot Vise, waar we onze eertse koffie drinken op de gekende plaats.
De aanloop door de kleine dorpjes zijn gekend, van Vise beginnen de plezante stukjes. We nemen een ander stukje om in de voerstreek te komen. Het viaduct van Moresnet is een 1200 meter lange spoorwegbrug over het dal van de Geul in Moresnet. Het is een van de bekendste Belgische spoorbruggen. De brug is onderdeel van spoorlijn 24 in de Montzenroute, die speciaal gebouwd is voor het transport van Duitse artillerie en troepen naar het front tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1915-1916. Tussen 2002 en 2005 is het viaduct gerenoveerd. De brugdelen werden vervangen en de pijlers werden gerestaureerd. De brug sluit in het oosten aan op de Gemmenichertunnel die onder de Vaalserberg doorgaat. In het westen ligt het spooremplacement van station Montzen met daarachter de Tunnel van Remersdaal. Via haute limbourg rijden we naar Jalhay, waar onze tweede stop. We rijden de oost kantons binnen, om bij Roth bei Prüm Duitsland binnen te rijden.De grens is niet moeilijk te herkennen, gewoon naar het wegdek kijken. Mooie bochtjes , genieten van het prachtige weer. Wat moet een mens nog meer hebben. Via Burg Reuland ondertussen even terug in België rijden we richting Luxenburg waar we tanken tegenover ons hotel in Weiswanpach. Denk degene die deze plaats zo heeft genoemd, moet een spraakgebrek gehad hebben. Hotel Casa is onze woonst voor twee nachten. Goede kamers maar het eten kon beter.
Dag 2.
Om negen uur vertrokken voor de Tour de Luxenburg. Amper enkele km verder slaat het noodlot toe.
Ons Rina heeft per ongeluk diesel getankt, en dat lust haar mooi machine niet. De twee Rud(d)i ’s en Rina blijven wachten op de takeldienst , die de motor terug naar het hotel brengt. Dure keer wat een schandalig bedrag. Aan de leden, kijk jullie bijstandsverzekering na!!!!!.
We kunnen dan verder met tien man. Prachtige streek en dito wegen maar sommige zijn afgesloten voor herstelling. Dan maar extra omrijden. Het noorden van Luxemburg is klein Zwitserland zoals de bevolking het noemt. Het zuiden tegen de hoofdstad is veel vlakker. Je moet wel geduld hebben om iets te gaan drinken, dat kan enkel in de toeristische steden, en dan nog je moet er geraken. Bij onze terugkomst aan het hotel, staat de takeldienst ‘ EDDY’ klaar om de motor naar België te repatriëren. In Echternach de oudste stad van Luxemburg, eten we een kleinigheid. Een dag schotel van Kalfsschnitzel , dat kalf heeft bij sommige op de maag gelegen. Het avondeten was daarom in mineur, ook dankzij de eenzijdige keuken.
Dag 3.
Naar huis, pas over de grens al een omleiding. Ik bespaar jullie de mooie dorpjes en bochtige wegen, het was weerom genieten. Ondertussen enkele stops, op het terras in het zonnetje was het zalig. Onze magen begonnen opnieuw te knorren en besluiten in Hannuit deze eens goed te verwennen.
Door de verschillende omleidingen, hebben we in Luxenburg enkele mooie stukjes gemist. Maar de alternatieve wegen hebben dit ruim goedgemaakt.
Bedankt aan de toffe bende en de sfeer was opnieuw top. Aftellen naar volgend jaar.
Reactie plaatsen
Reacties